postheadericon W rutynowych badaniach surowic ludzkich

Do klasycznych odczynów serologicznych należą odczyny wiązania dopełniacza i kłaczkujące, za pomocą których wykrywa się reaginy kiłowe,

przeciwciała skierowane przeciw antygenom lipidowym krętków. Najczęściej używanym odczynem wiązania dopełniacza był odczyn Wassermanna. W odczynie tym jako antygen stosowano początkowo wyciąg z wątroby płodów kiłowych, potem wyciągi z narządów zdrowych zwierząt, szczególnie wyciąg alkoholowy z serca wołu. Obecnie w diagnostyce wykonuje się jakościowy odczyn wiązania dopełniacza wg Kolmera (czas .wiązania w pierwszej fazie odczynu 45 min – w chłodni oraz 30 min – w łaźni wodnej) jedynie przy badaniu płynu mózgowo-rdzeniowego. Antygenem jest tzw. antygen kardiolipinowy czyli alkoholowy roztwór kar- diolipiny (chemicznie czysta sól sodowa kwasu fosfatydowego) z dodatkiem cholesterolu i lecytyny. Antygen ten jest dużo bardziej swoisty aniżeli antygeny używane dawniej.

W rutynowych badaniach surowic ludzkich wykonuje się odczyny kłaczkujące (mikroflokulacja szkiełkowa) VDRL i USR. W odczynie VDRL (Venereal Disease Research Laboratory) stosuje się antygen kardiolipinowy zawierający te same składniki, substancje chemicznie czyste, co antygen do OWD wg Kolmera. Odczyn jakościowy stosuje się w przypadku podejrzenia zakażenia krętkami bladymi. Odczyn ilościowy (zinaktywowana surowica rozcieńczona w postępie geometrycznym od 1:2 do 1:128) wykonuje się z każdą surowicą dodatnią.

Leave a Reply

Przyjaciele
Kategoria
Przyjaciele