postheadericon W odczynie kombinowanym

W odczynie kombinowanym sumuje się wrażliwość na jad błoniczy z uczuleniem na obce białko. W miejscu wstrzyknięcia toksyny pełnej reakcja jest silniejsza

i utrzymuje się dłużej niż w miejscu toksyny ogrzanej. Jest to odczyn Schicka dodatni. Toksynę błoniczą można pozbawić zjadliwości, zachowując jej właściwości antygenowe przez działanie na nią 0,4% formaldehydem w temperaturze 312 do 318 K (39-45°C) w ciągu 4 tygodni (metoda Ramona). Powyższa preparatyka powoduje powstanie nieodwracalnych zmian w strukturze białkowej molekuły toksyny lub też może nastąpić zablokowanie przez formaldehyd pewnych grup aminowych decydujących o toksyczności białka. Tak uzyskany preparat zwany jest anatoksyną lub toksoidem i służy do czynnego uodporniania ludzi przeciw błonicy (szczepionka) oraz do produkcji surowic antytoksycznych na zwierzętach.

Odporność. Odporność przeciwbłonicza polega przede wszystkim na wytworzeniu przez mikroorganizm swoistych antytoksyn, które zobojętniają krążącą we krwi toksynę. Jednak w pierwszym okresie choroby, przed pojawieniem się odporności serologicznej, dużą rolę odgrywa nieswoista odporność komórkowa jej wyrazem jest silny miejscowy odczyn zapalny. Niemałe znaczenie w rozwoju zakażenia ma również stan śluzówki i obecność towarzyszącej flory bakteryjnej. Zakażenia mieszane, w których – obok maczugowców błonicy – występują gronkowce lub paciorkowce, mają zazwyczaj ciężki przebieg. Prawdopodobnie współdziała tu produkowana przez ziarniaki hialuronidaza, która przyspiesza rozprzestrzenianie się toksyny błoniczej. Stan odporności może zostać wów-

Leave a Reply

Przyjaciele
Kategoria
Przyjaciele