postheadericon Próby biologiczne

daje się ich homogenizacji. Są one przeważnie skąpoprątkowe i nie należy przez homogenizację ryzykować utraty „cennych” prątków. Następnie materiał (homogenizowany i po neutralizacji) posiewa się na kilka probówek z pożywką Loewensteina. Korki zabezpiecza się przed wysuszeniem (można użyć parafiny), aby hodowla, przebywająca przez kilka tygodni w termostacie, nie wysychała. Co tydzień przegląda się hodowlę i z podejrzanych kolonii wykonuje się preparat. Jak już wyżej było powiedziane, kolonie Mycobacterium tuberculosis rosną w postaci charak-terystycznych, brodawkowatych, kremowych kolonii i są dość łatwe do odróżnienia od kolonii prątków saprofitycznych, ptasich czy atypowych (o których będzie mowa w dalszej części). Obowiązkiem pracownika laboratorium jest natychmiastowe zawiadomienie lekarza, który skierował materiał do badania o dodatnim wyniku posiewu. Posiewy ujemne należy obserwować około 4 miesięcy. Hodowle są dodatnie w około 77% materiałów gruźliczych przysłanych do badania. Kilkakrotne przysłanie ma-teriału od tego samego chorego zwiększa możliwości dodatnich posiewów.

-3. Próby biologiczne. Materiał homogenizowany można zaszczepić świnkom morskim w okolicę węzła pachwinowego. Szczepi się zawsze 2 świnki, obserwując je od chwili zakażenia. Świnka po kilku tygodniach zmniejsza wagę, jest osowiała, sierść jej matowieje. Po 3 tygodniach od momentu zakażenia wykonuje się pierwszą próbę tuberkulinową. Wstrzykuje się 0,1 ml starej tuberkuliny Kocha rozcieńczonej 1:5 śródskórnie w depilo- waną skórę grzbietu. Jeśli po 24-48 godzinach wystąpi wyraźny naciek i zaczerwienienie, odczyn jest dodatni. O dodatniej próbie tuberkulinowej zawiadamia się lekarza, a świnkę obserwuje się w dalszym ciągu. Gdy świnki padną (po około 6-8 tygodniach), wykonuje się sekcję, jeśli przeżyją, zabija się jedną po 6, a drugą po 12 tygodniach.

Ogląda się przede wszystkim węzeł, do którego materiał wstrzyknięto, następnie śledzionę, wątrobę, płuca, ewentualnie węzły chłonne. W narządach stwierdza się charakterystyczne dla gruźlicy zserowaciałe gru- zełki. Z nich sporządza się preparaty mikroskopowe i stwierdza obecność prątków kwasoodpornych.

Leave a Reply

Przyjaciele
Kategoria
Przyjaciele