postheadericon O zakażeniu.

Leczenie. L. monocytogenes jest wrażliwa na działanie podstawowych antybiotyków i sulfonamidów. W leczeniu listeriozy dobre wyniki uzyskuje się przy stosowaniu penicyliny i sulfonamidów, penicyliny ze streptomycyną, ampicyliny oraz antybiotyków z grupy tetracyklin. Leczenie powinno być rozpoczęte jak najwcześniej i prowadzone przez dostatecznie długi okres.

Epidemiologia. Listerioza zaliczana jest do chorób odzwierzęcych, choć nie jest tak typową antropozoonozą, jak np. bruceloza czy tularemia. Zwierzęta stanowią wprawdzie ważny rezerwuar zarazków, lecz listerie bytują również poza organizmem żywym – w glebie, wodzie – i mogą rozprzestrzeniać się drogą pyłową. Wśród zwierząt domowych najczęściej chorują owce, rzadziej krowy, kozy, świnie i ptactwo domowe. Sporadyczne przypadki zdarzają się u koni, psów i kotów. Człowiek może zakazić się przez bezpośredni kontakt z chorym zwierzęciem lub przez produkty pochodzenia zwierzęcego. Nie jest wyjaśnione, czy zwierzęta mogą zakażać się od ludzi, ani w jakim stopniu chory na listeriozę stanowi niebezpieczeństwo dla innych ludzi. Niewątpliwe jest to, że kobieta ciężarna jest źródłem infekcji dla płodu lub noworodka. Stwierdzono również, że zakażeniu może ulec położna lub lekarz odbierający poród.

Leave a Reply

Przyjaciele
Kategoria
Przyjaciele