Author Archive

postheadericon W trzecim okresie choroby

-1 oglądać pod immersją. W drugim okresie choroby – kile wtórnej – wykonujemy przede wszystkim badania serologiczne, a także badania mikroskopowe (materiał ze zmian wtórnych na błonie śluzowej jamy ustnej i narządów płciowych), podobnie jak w okresie kiły pierwotnej.

W trzecim okresie, choroby jedynym potwierdzeniem rozpoznania są odczyny serologiczne. W przebiegu kiły powstają przeciwciała wiążące dopełniacz (reaginy), immobilizyny i przeciwciała wykrywane w odczynie immunofluorescencji. Przeciwciała te wykrywa się za pomocą różnych odczynów serologicznych. Odczyny serologiczne można podzielić na

Read the rest of this entry »

postheadericon Laseczka wąglika (Bacillus anthracis)

Po raz pierwszy laseczka ta została stwierdzona i opisana we krwi padłych zwierząt w r. 1850 przez Rayera, lecz już w 1780 r. Chabert ustalił zakaźny charakter wąglika. W r. 1876 Robert Koch wyhodował zarazki na podłożu sztucznym i zakaził nimi świnkę morską.

Morfologia. Laseczka wąglika jest jedną z największych bakterii kształtu cylindrycznego–długość jej wynosi 3-10 !.im. W preparatach z materiału zakaźnego układa się pojedynczo lub w krótkie łańcuszki, zaś w preparatach z pożywek występuje w postaci długich nici przypominających łodygi bambusa. W hodowli sztucznej, przy dostępie wolnego tlenu i w granicach temperatur 283-315 K (13-42°C), wytwarza centralnie ułożone zarodniki, które można zabarwić metodą Moellera, Ziehla-Neel- sena lub innymi. W żywym ustroju tworzy polipeptydową otoczkę barwiącą się błękitem Löffler a metachromatycznie: otoczka na kolor czerwony, a komórka bakteryjna na niebieski.

Read the rest of this entry »

postheadericon Gruzełek

Gruzełek przedstawia w obrazie mikroskopowym ognisko wyraźnie odgraniczone od zdrowej tkanki. W początkowym stadium dochodzi do pierwotnej martwicy i przerostu elementów układu siateczkowo-śródbłonkowego (komórki gwiaździste Kupfera, histiocyty, komórki nabłonkowate, monocyty), później znekrotyzowane centrum rozszerza się, a na peryferiach gromadzą się komórki zapalne. Nie obserwuje się zropienia ani zserowacenia ogniska.

Read the rest of this entry »

postheadericon Postać skórna

-3. Postać skórna – najczęstsza (ponad 90% wszystkich przypadków wąglika), charakteryzuje się wytworzeniem w miejscu zakażenia tzw. „czarnej krosty” (pustula maligna) i może czasami prowadzić do uogólnienia procesu.

Po wniknięciu laseczek wąglika drogą podskórną przetrwalniki przechodzą w formy wegetatywne i prowadzą do wytworzenia galaretowatych obrzęków. Początkowo pojawia się na skórze mała plamka, która przemienia się w pęcherzyk, a wreszcie w czarny strup otoczony zaczerwienioną obrzmiałą tkanką z nowymi pęcherzykami – jest to charakterystyczny obraz „czarnej krosty”. Z miejsca zakażenia zarazki mogą przechodzić drogą chłonną do krwi, gdzie szybko namnażają się i powodują zwykle śmiertelną posocznicę.

Read the rest of this entry »

postheadericon Rodzaj Hafnia

Do rodzaju tego należą pałeczki urzęsione, nie mające otoczek. Naturalnym miejscem ich występowania jest gleba, woda, zanieczyszczenia i produkty mleczne. Mogą również znajdować się w kale ludzi i zwierząt.

Przedstawicielem tego rodzaju jest gatunek Hafnia alvei. Wyróżnia się 49 odmian serologicznych tego gatunku. Wyjątkowo drobnoustrój ten może być przyczyną nieżytów dróg pokarmowych u człowieka. Ze względu na możliwość wyosobnienia zarazka z materiału badanego należy przeprowadzić izolację i różnicowanie z innymi pałeczkami jelitowymi, Cechy różnicujące ten rodzaj podaje tabela 42.

Read the rest of this entry »

postheadericon W zakażeniach typem gravis

i krwawienia. Pierwszymi objawami choroby są chrypka i podwyższona temperatura. Później występuje osłabienie, duszność, zaburzenia rytmu serca, widzenia, połykania, poruszania kończynami, co jest wynikiem działania toksyny na narządy wewnętrzne i tkankę nerwową.

W zakażeniach typem gravis dochodzi czasami do bakteriemii, będącej łożach wzbogaconych białkiem lub glicerolem, natomiast na pożywkach zwykłych rosną bardzo słabo. Są względnymi beztlenowcami, lecz rozwijają się lepiej w warunkach tlenowych. Optymalna temperatura wzrostu wynosi 307-310 K (34-37°C), a optymalne pH 7,5-8,2. Na agarze z glicerolem maczugowce błonicy tworzą trzy typy kolonii: S – gładkie, R – szorstkie i D – karłowate. Na agarze z dodatkiem krwi lub płynu puchlinowego rosną najczęściej w postaci kolonii typu R, a na pożywce Lofflera (ścięta surowica bydlęca + bulion cukrowy) – w postaci kolonii S. Wokół kolonii na agarze z krwią obserwuje się u większości szczepów rąbek hemolizy.

Read the rest of this entry »

Przyjaciele
Kategoria
Przyjaciele